Μάχη ή Παράδοση?

"Τη μια στιγμή σκέφτομαι τη μάχη και την αμέσως επόμενη την παράδοση. Μπορεί ν΄αξίζει να παλεύεις, αλλά δεν ξέρω αν χάνεις όταν παραδίδεσαι. Ίσως, ίσως λέω, αν αφήσεις τον εαυτό σου και τον πάρει ο αέρας, να πέσει στο σωστό σημείο, παρά αν ψάχνεις μια ζωή να το βρεις..."

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει?Δεν την σκιάζει φοβέρα καμιά? ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ Μ΄έκανες και γέλασα βασιλιά μου.Για ποια Ελλάδα μιλάμε εγώ δεν ξέρω καμιά Ελλάδα την μόνη που ξέρω είναι η τσιφτετΕλλάδα όπως την έκαναν και την κάναμε,δεν βγάζω την ουρά μου απ΄έξω.Τα θέλαμε και τα πάθαμε...και θα πάθουμε κι άλλα,ψεύτρα να βγω...και ξέρετε πώς, γιατί θα συνεχίζουμε να τους ψηφίζουμε...ας προσέχαμε...Εμπρός λοιπόν τρέξτε όλοι στις 16 Σεπτεμβρίου να Ψηφίσετε και μετά να τους βρίζετε....Είμαστε Αξιολύπητοι.Μόνοι μας βάζουμε τα χεράκια μας και βγάζουμε τα ματάκια μας...Τ Σ Ι Φ Τ Ε Τ Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ ! ! !

ΚΑΗΚΑΜΕΕΕΕΕ!!!!!

"Μα για κοίτα επιτέλους τον άνθρωπο!Δεν θέλησε ποτέ να γεννηθεί κι όμως πασχίζει τόσο ξεδιάντροπα να επιζήσει.Έβλεπα τηλεόραση όλες αυτές τις μέρες και νόμιζα ότι όλα αυτά δεν είναι εδώ,ότι απλά είναι ένα θρίλερ...Έφερα τα χέρια μου στην καρδιά μου.Χτυπούσε περίεργα.Σαν βήματα πάνω σε ξύλινο πάτωμα.Βήματα περίεργα,βιαστικά,γεμάτα αγωνία.Φοβήθηκα.Παράτησα το ποτό μου και πήγα στο κρεβάτι μου.'Ηθελα να απομονωθώ...Έκλεισα τα μάτια μου...Παραιτήθηκα χωρίς να το θέλω.Βρήκα μόνο ίνες θανάτου σ΄όλα αυτά.<<ΒΑΡΕΘΗΚΑ>>, είπα κι όλα τελείωσαν εκεί.Άκουσα τον γδούπο της ψυχής μου που γκρεμοτσακίστηκε στο κρύο τσιμέντο της αλήθειας...Ήρθε το τέλος..."Αναρωτιέμαι κάποιες στιγμές βέβαια, μήπως μας αξίζει όλο αυτό?Και γιατί τον Θεό τον επικαλούμαστε μόνο όταν έχουμε πρόβλημα?Δεν ξέρω αν είναι σωστό αλλά νομίζω ότι ο όλο αυτό είναι μια τιμωρία σε εμάς από εμάς...Ξυπνήστεεεεεε,χανόμαστε....

"Σκέφτομαι πως ο πόνος είναι, βέβαια κομμάτι της αρμονίας, αλλά θα μπορούσαμε, τελικά, να μην τον έχουμε ανάγκη. Προσπαθώ να αποφασίσω αν πονάω επειδή κατά βάθος το θέλω. Καταλήγω ότι πονάω επειδή, κατά βάθος, έτσι πρέπει. Κάτι όμορφο τελειώνει, αξίζει τον κόπο να κλάψεις γι΄αυτό. Όπως στην κηδεία ενός νέου. Και να μην τον ήξερες, θα κλάψεις γι΄αυτόν. Κλαίω."

"Η Ζωή είναι ένα δώρο. Ένα Δώρο που δεχόμαστε μόνο μια φορά. Ένα υπέροχο δώρο, αλλά με ημερομηνία λήξης. Ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή, προς έναν προορισμό που είναι σε όλους γνωστός, για όλους κοινός : από το απέραντο σκοτάδι ερχόμαστε, προς το απέραντο σκοτάδι βαδίζουμε. Παίζει κανέναν ρόλο η διαδρομή που θ΄ακολουθήσουμε ενδιάμεσα;Υπάρχει λόγος να παρατείνουμε μια Ζωή πόνου, αφου έτσι κι αλλιώς στο ίδιο σκοτάδι αργά ή γρήγορα θα καταλήξουμε;"

to karavaki tis zois mou e?xmmm...xmmm...parapona den exo ap'ti zoi mou giati doxa to theo o kalos theoulis mou edose mia kali oikogeneia kai poli igeia.to mono mou provlima einai oi anthropoi pou exo empisteftei kata kairous sti zoi mou kai itan oi perissoteroi deili kai pseftes kai oi antres pou gnorisa alla kai polles files-fidia...ematha sti zoi mou na sikonomai meta apo kathe katrapakia kai na xtizo ton eafto mou petradaki-petradaki...alithia exete xtisei pote ton eafto sas apo tin arxi?na xanakanete oneira,na exete pali elpides,na stekete xana sta podia sas kai ola afta gia enan antropo?kai aftos apo psila pou sas exei anevasei sto sinefaki na sas prosgeionei apotoma???foveri epmiria...ki esi ekei pali na sikonesai kai na gennas oneira mexri na vrethei pali kapoios na sta skotosei....an sas efxomoun na min prodothite tha itan san na sas efxomoun na mi zisete....kai einai toso omorfi i zoi....eeeeeee vasilia mou?kalimera................

I magemeni limni

...Pisti...

...elpida...

...agapi...