Πέμπτη 23 Αυγούστου 2007
"Η Ζωή είναι ένα δώρο. Ένα Δώρο που δεχόμαστε μόνο μια φορά. Ένα υπέροχο δώρο, αλλά με ημερομηνία λήξης. Ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή, προς έναν προορισμό που είναι σε όλους γνωστός, για όλους κοινός : από το απέραντο σκοτάδι ερχόμαστε, προς το απέραντο σκοτάδι βαδίζουμε. Παίζει κανέναν ρόλο η διαδρομή που θ΄ακολουθήσουμε ενδιάμεσα;Υπάρχει λόγος να παρατείνουμε μια Ζωή πόνου, αφου έτσι κι αλλιώς στο ίδιο σκοτάδι αργά ή γρήγορα θα καταλήξουμε;"
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
9 σχόλια:
xe xe skotadi e???
to skotadi pisti mou..einai o sporos pou fiteftike sto xoma...
kai mesa apo ton pono metalasete siga siga ston karpo tou iliou pia..
den iparxi to telos pou anaferis kali mou..telos iparxei mesa sto soma mas..ma i psixi einai atroti.
kai malista apo to skotadi tou pouthena emathe xari se afto na genaei tin gnosei..na genaei aggelous ,,kai na epikinonoume..kai na ginete omoousia me pneyma noito.mathenontas prota to kako kai to kalo.tha sou afieroso to avriano mou to post.
filia pola.
http://sofiaagramaton.blogspot.com/
Pisti μου , εγω δεν ψαχνω για πιστους. Ουτε το ριχνω στους αφορισμους και την συμβουλευτικη .Δεν θα προσπαθησω να σου δειξω πότε την αληθεια δεν κατεχω και που εσυ δεν εστερξε να αντιληφθεις ακομη (κατα τη γνωμη τους φυσικα). Εσυ ομως εζησες γλυκεια μου και εζησες τοσα πολλα ,ειδες τον Ερωτα να σου χαμογελα και μετα να σου γυριζει την πλατη,χαρηκες και πληγωθηκες και τωρα περιπλανιεσαι αναποφευκτα στα σκοταδια της αμφισβητησης.Αναγκαιο επιδορπιο του Ερωτα ο πονος.Εσυ τουλαχιστον πονας , αμφισβητεις, χαιρεσαι,ζεις. Ασε τους αλλους να σου πλασαρουν κομπαζοντας την αληθεια που δηθεν αυτοι κατεχουν πακτωμενοι στο υφος της πολυπραγμωσυνης τους .Εσυ μια αληθεια γνωρισες,κανει ομως για χιλιες.Αξιζει να πλανηθεις ,αξιζει ομωσ και να περιπλανηθεις.Εγω θαμαι στη διαδρομη οχι για να σε συμβουλευσω, αλλα να μαθω κατι παραπανω απο σενα, κατι απ αυτα που σου περεπεσαν στη διαδρομη αλλα που θα μετουσιωσουν σε χαρα τον πονο σου συντομα.Στο "Κολαστηριο" εχει μια θεση για σενα.Σε προσκαλω να εξαγνιστεις μιλωντας για ολα μετα απο μια τοσο σφοδρη (ερωτικη) μετωπικη απο την οποια μολις... επεζησες.
Ο/Η amomos είπε...
Pisti μου , εγω δεν ψαχνω για πιστους. Ουτε το ριχνω στους αφορισμους και την συμβουλευτικη .Δεν θα προσπαθησω να σου δειξω πότε την αληθεια
---
poso dikeo exeis ederfe..
aloste i moni alithia kai o monos theos einai sto entos tou imon...
oti einai ektos tis estias ton mation sou einai plani..kai oso gia aftous pou aforizoun..kai gia kolasi..mono stin kardia ton kolasmenon iparxei..
eimaste karpoi agapis..kai i agapi einai to fos..
ola ta alla peritevoun.
einai ksera logia .
i alithia einai to einai tis psixeis..aloste o monos didaskalos tis kathe didaskalias...ta la lathoi mas kai o ponos.
pisti mou..kali sou nixta.
Αυτοί που πόνεσαν είναι οι μόνοι που μπορούν να γίνουν πραγματικά ευτυχισμένοι,αυτοί που έχασαν είναι οι μόνοι κερδισμένοι.Γιατί μόνο αυτοί έμαθαν πως,για να έχεις τα πάντα,πρέπει να ξέρεις να μη θες τίποτα...
Έπρεπε να δω τον έρωτα σαν αρρώστια και μετα να καταλάβω πως όσο πιο δυνατός είναι ένας οργανισμός τόσο πιο δυνατή είναι κι η αρρώστια που τον καταβάλλει.Γι΄αυτό οι αδύναμοι μαχονται αποκλειστικά ενάντια στην αδυναμία τους,ενώ οι μέτριοι δεν παθαίνουν ποτέ τίποτα.
σ΄ευχαριστώ amomos για την πρόσκληση στο ¨κολαστήριο¨ αλλά και για αυτά που έγραψες είναι πολύ ενδιαφέρον...Αναρωτιέμαι βέβαια πως κατάλαβες ακριβώς το τι νιώθω...
http://kamenaoneira.blogspot.com/
Πίστη μου γλυκειά,
ο πόνος είναι χαρά και είναι ο δρόμος που οδηγεί στην ελευθερία. Μη φοβάσαι διάβαινέ τον ,περιπλανήσου και στο "κολαστήριο" που σου προτέινει ο άμμωμος αλλά ιδιάιτερα περπάτησε τα μονοπατια του βασιλιά του δάσους για να συλλέξεις το γλυκό νέκταρ της Αληθινής ζωής και μάλιστα εν Χριστώ Ιησού.
Ο Χριστός μας ήταν άμμωμος και πόνεσε όσο κανένας άνθρωπος στη γη.
Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΔΙΚΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ!!!
Αλλά Εκείνος ακόμη και μέσα από τη Σταύρωσή Του μας διδάσκει ότι για να Αναστηθούμε πρέπει να ΣΤΑΥΡΩΘΟΥΜΕ. ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΑΙΩΝΙΑ!
φιλιά πολλά
εν Χριστώ Ιησού Αναστάντι,
Χριστίνα
Δημοσίευση σχολίου